A Marinasia: a nosa historia no topónimo

Unhas das cousas das que sempre se fala cando se toca o tema da toponimia é a importancia que os topónimos teñen como posuidores da historia do seu pobo. Este topónimo que presentamos hoxe aquí é claro informador do que ocorreu na historia de Vigo. É a memoria do pobo.

Pero non menos importante é ver, neste mesmo topónimo como a fala ao longo dos anos vai mudando os termos, neste caso un nome propio. Hoxe vemos o caso do topónimo Marinasia.

Localización do camiño de Marinasia Google maps

Localización do Camiño de Marinasia
Google maps

Seguir lendo

O topónimo Beade

O nome da parroquia deriva dun nome persoal ou antropónimo. Desde o tempo dos romanos ata aproximadamente o século XI, foi un procedemento común denominar unha pequena explotación agrícola (as chamadas villae, xermolo de moitos dos núcleos de poboación actuais) mediante a forma do xenitivo latino do nome do seu propietario ou fundador. Por exemplo, a villa dun señor de nome Petrus ou Pedro chamábase en latín Villa Petri (‘Vila de Pedro’) ou simplemente Petri (‘de Pedro’, ‘a de Pedro’), e esa forma latina acabaría por dar, xa en galego, os topónimos Vilapedre ou Pedre.
O uso do xenitivo latino para dar nome a un lugar viña sendo unha fórmula culta e un tanto artificiosa, que seguiu usándose cando a lingua falada xa estaba moi afastada do latín e non quedaba nela nin traza da declinación latina. En Galicia son numerosísimas as aldeas, parroquias e vilas cuxas denominacións se formaron mediante ese procedemento so xenitivo dun antropónimo, o que significa que todos ou a maior parte deses núcleos de poboación tiveron orixe (ou nalgún caso foron rebautizados) no referido período do primeiro milenio. Son os chamados topónimos de posesores medievais. O nome de Beade é tamén un topónimo de posesor medieval. Procede da forma Beati, xenitivo do nome persoal Beatus (Beato ‘feliz’), e fai referencia á villa dun individuo chamado así.
Seguir lendo

A recollida de topónimos en Beade

A primeira referencia documental que conservamos da parroquia de Beade data do século XII e pertence a un escrito de delimitación dos territorios dependentes do bispado e do cabido de Tui. Non quere iso dicir que non teña Beade unha longa historia previa, Segundo testemuñan os restos arqueolóxicos, xa había poboamentos asentados nestas terras no terceiro milenio antes de Cristo e é probable que haxa que remontar a presenza humana na zona a datas moito máis antigas, no remoto paleolítico. A toponimia tamén corrobora esta idea, pois a pesar de que os máis dos nomes de lugar da parroquia de Beade teñen orixe no latín ou xa naceron en galego, hai algúns, como Babio, que proceden da lingua ou linguas faladas antes da chegada dos romanos e son, cando menos, bimilenarios.

Desde o tempo das primeiras referencias documentais da Idade Media ata hai apenas douscentos anos, o bispo de Tui exerceu señorío durante séculos sobre a parroquia, que no Antigo Réxime integraba, xunto coas de Bembrive, Bouzas, Coia e Coruxo, o territorio da xurisdición de Bouzas, onde gobernaba a autoridade eclesiástica tudense, que designaba cada tres anos un xuíz ordinario e catro rexedores. Seguir lendo

Presentación do libro “A toponimia de do Val de Fragoso: Beade”

O pasado día 23 de outubro no Centro Cultural de Beade realizouse a presentación do novo libro sobre a toponimia de Vigo.

Este é o 3 volume que publica o Servizo de Normalización Lingüística (SNL) do Concello de Vigo xunto coa Área de Normalización da UVIGO. Está inxerido no programa do SNL de recuperación e posta en valor do noso patrimonio inmaterial, a toponimia.

Nesta ocasión asistiron Gonzalo Navaza e Lorena Carrasco, autores do texto.

Dende hoxe calquera persoa que queira ter un exemplar pode recoller un, pola mañá, na oficina de Normalización Lingüística (Casa do Concello, praza do Rei, núm. 1-1º andar).

Lorena Carrasco e Gonzalo Navaza durante a presentación do libro

Lorena Carrasco e Gonzalo Navaza durante a presentación do libro

IMG_2410