Maruja, A Cruxeira

Neste comezo ano vimos de perder de xeito repentino e totalmente inesperado a Maruja “do Paso”, ou “A Cruxeira”, alcume polo que foi máis coñecida logo de casar con Pepe “O Cruxeiro”.

Con case noventa anos de idade, que cumpriría este ano, Maruja era unha boa representante diso que demos en chamar “Tesouros Vivos”, persoas que se convirten en elementos clave na transmisión do noso patrimonio cultural inmaterial.

Durante o traballo de recollida da toponimia de Bembrive Maruja foi, xunto a outras, unha das informantes claves, coa que compartimos máis de media ducia de encontros e horas de conversa. Coñecía máis dun cento de topónimos da parroquia, algún deles só referidos por ela, como O Outón, O Picouto, A Chan do Picouto ou As Corcovas e posiblemente moitos máis alcumes (ou apoios, como maioritariamente se di en Bembrive): O Cataplin, As Crencas, As Pedrosas, As Ferreiras, As de Carbonero, As Gharridas, As Rolas, As Faximofas, As Corberas, As Pelouras, O Macarrón, O Peroliro, etc. todos eles xoias da nosa lingua e a nosa cultura. Sigue lendo

O rego de Pontecela

O rego de Pontecela é o curso de auga que nace nos montes do Pouso e atravesa a parroquia de Bembrive de leste a  oeste no seu terzo norte para ir desembocar, logo de unirse á regueira do Abade e recoller as augas dos Freires, no río dos Pelames, que poucos metros augas abaixo tomará o nome máis coñecido de Eifonso (un dos principais afluentes do río Lagares).

Este curso de auga, de pouco máis de dous quilómetros de lonxitude, vai tomando ao longo do seu percorrido, como é habitual, diferentes nomes. Pero… animádesvos a adiviñar cantos?

Agardamos as vosas respostas!

O alumnado do CEIP Coutada-Beade pescuda sobre a toponimia do lugar

Hai uns días recibimos un correo do CEIP de Coutada Beade. Contaban que o ano pasado (2011) os nenos e nenas do colexio realizaran un traballo sobre toponimia. Neste traballo colaboraron, non só o alumnado do centro, senón tamén as familias e a veciñanza da parroquia.

Hoxe queremos achegarvos esta preciosa iniciativa. Que serve para recuperar a toponimia do lugar e máis tamén para que estes nenos e nenas e as súas familias tomen conciencia da súa importancia, dos significados que nos achegan e da historia que ocultan, a nosa historia.

 BEADE

Chámase así porque se di que era terra de beatos.

  • Beade e Beadenses. (Sandra C. 2ºB)

-A primeira referencia escrita da parroquia data de 1160, rexistrando a documentación da igrexa de Beade no control administrativo das terras de Beade. Sigue lendo