Poulo

A medida que nos enchoupamos con centos e centos de microtopónimos, constatamos que, sobre todo naquelas parroquias viguesas que aínda manteñen certo carácter rural, as persoas de máis idade seguen a usar o galego cun vocabulario de seu, que debemos coidar e incorporar á nosa bagaxe lingüísticapara que non esmoreza e se perda na noite dos tempos.

Con anterioridade, dedicámoslle un post á palabra chamadouro, e agora este céntrase no termo poulo, moi presente na microtoponimia das parroquias viguesas estudadas ata o momento: Beade, Bembrive, Coia, Comesaña, Coruxo e Zamáns, aínda que un chisco controvertida e variada en canto ao significado. Sigue lendo

O cultivo do liño en Bembrive

Se ben na actualidade a parroquia de Bembrive continúa a manter importantes trazos  de ruralidade, é evidente  que a situación presente dista considerablemente da que nos poderiamos ter atopado hai  non moitos anos, tanto a nivel de  estrutura social como paisaxística.

Os relatos das/os informantes fálannos dun territorio aproveitado ao máximo, tanto no referente ás terras de cultivo como ao monte. Este era empregado como lugar de pasto para o gado pero tamén para a obtención de toxo, carqueixa ou leña e pluma dos piñeiros.

A desaparición de moitos destes usos levou á  perda de gran parte dos coñecementos e vocabulario asociados a  eles, pero tamén  de certos cultivos  que na actualidade xa non se atopan na parroquia. Este é o caso do trigo ou o centeo, pero sobre todo do orxo e o liño.

Poucas/os informantes lembran xa a presenza do liño en Bembrive. A día de hoxe, tan só atopamos referencias ao cultivo, entre outros,  nos campos do Pumar, pertencentes ao lugar do Pazo (barrio de Xestoso). Alí o liño, sementado en leiras, era regado coa auga da presa da Veiga. Sigue lendo